با خودم گفتم گفتم ما که شیعه علی هستیم وضعمون انقدر خرابه وای به حال اونایی که پیروان یزید هستند. اونا دیگه چه جونورایی هستن
یکی از دلایل مشکلات روحی حس حسادت و حسرت خوردن به زندگی پر زرق و برق اطرافیانمان است. چه سالهای ارزشمندی از بهترین دوران عمر خودم در این حسادتها تلف شد و روحم عذاب دید. شما هم از این دسته اید؟؟؟ آیا شما از نداشتن یک رابطه عاطفی خوب رنج می برید؟ چرا؟ میگویید : چون پول ندارم، چون خوش تیپ و خوش قیافه نیستم، یا حتی چون بلد نیستم مخ بزنم....
این روزها بروید و در یاهو360 که استفاده از ان شدیدا همه گیر شده نگاهی بیاندازید. یک سری به صفحه چند نفر از کسانی که مورد حسد شما هستند بزنید: بهblast نگاه کنید، اگر طرف بلاگ هم در 360 بنویسد که چه بهتر. مطالب بلاگش را تا اخر بخوانید. موضوع بلستهایی که میذاره چیه؟ مطالب بلاگش چه جوریه؟ ایا مطالبشون غمگین نیس؟ ایا اون با اینکه پول یا قیافه داره بازهم از نداشتن همدمی که خوب حرفاشو بشنوه رنج نمیبره؟ بشینید فکر کنید چن درصد ادمهایی که بهشون حسودی میکنید ارزش حسادت دارند؟؟
پی نوشت: وبلاگ قبلیم که خیلی سیاسی بود و حدودا یه سال که توش ننوشتم خواننده های ثابتی داشت که امیدوارم به وبلاگ جدیدم هم محبت داشته باشند.
وبلاگ جدبد کمتر سیاسی خواهد بود و احتمالا هرروز به روزرسانی میشه
طی چند روز اینده مطالبی پیرامون زندگی توانگرانه در وبلاک خواهم گذاشت. این مطالب خلاصه درس کلاسهای روانشناسی دکتر علیرضا شیری خواهد بود. حتما بیاین بخونین چون بدرد زندگی همتون میخوره
از نظراتتون ما رو بینصیب نذارین
